Home Column Jaaroverzicht
Jaaroverzicht
zaterdag 24 januari 2015 09:50

 Het is nog januari en het mag dus nog steeds. Het nieuwe jaar laten beginnen op 1

januari is ook niet overal normaal, dus het overdenken van een voorbij jaar hoeft ook niet 

op 31 december te gebeuren. Het is pas nu, nu Ad vertrokken is met twee van onze

IJslandse paarden en met de hond Skip, Samson onderdak is en Sorin Zijp en de tweeling

Laura en Larissa op de buis zijn geweest dat ik kan zeggen: het jaar zit erop. De losse

einden zijn afgewerkt, tijd voor een nieuw begin.

Het jaaroverzicht vanuit Oarba de Mures is klaar!

 

2014 was een mooi jaar. Het begon al met de eerste contacten met de Belgische

productiemaatschappij TV Bastards die de Belgische variant van de Nederlandse Spoorloos

maken. Ik ben begonnen voor hen te werken en het was een feestje om weer mijn oude

job op te pakken. Met daaraan gekoppeld natuurlijk ook nog het feit dat je je speurneus

goed de kost moet geven, want de ploeg komt pas draaien als de familie (vrijwel)

compleet in kaart is gebracht.

Op de foto boven de Belgische filmploeg (Presentatrice Franceska Vanthielen

ontbreekt helaas) met naast mij regisseur Johannes Bucher.

 

        

Ik mocht in 2014 twee zaken voor de Belgische televisie doen. De laatste was in oktober

voor de Belgische tweeling Laura en Larissa, die hun moeder voor het eerst na 24 jaar

weerzagen in het park van Cluj Napoca. De dames zijn op de foto vooral moe van alle

emoties, maar vol met vragen die ik over en weer vertaal. Beide zaken zijn op de

Belgische televisie inmiddels uitgezonden. Van het een kwam het ander: ook voor het

programma Spoorloos van de KRO heb ik in 2014 mijn eerste zaak gedaan: die van de

geadopteerde Roemeense jongen Sorin Zijp. Deze aflevering was op 12 januari j.l. op

de Nederlandse televisie te zien. Voel me als een visje in het water bij zulke klussen

en ben zo blij dat ze op mijn pad zijn gekomen!

 

Er kwam meer op ons pad en ook een hele nieuw groep mensen. Mensen die contrabas

spelen en zeer geinteresseerd zijn in de instrumenten die Ad onder de naam Music

Instrument Partners in Roemenië laat maken.

Prachtige ambachtelijk gemaakte instrumenten die inmiddels de hele wereld over gaan.

Waardoor ook mensen vanuit de hele wereld bij ons in Roemenië komen.

Zoals Steve Koscica uit Amerika (op de rug gezien) en Lukas Suringar uit Almere (op

de bas) tijdens een bezoek aan een atelier in Roemenië.

Mooie zakenpartners waarmee het goed toeven is en waaruit vriendschappen ontstaan.

En een hoop lol heb je ook met ze!

 

2014 was ook een topjaar omdat Marike Braakman twee maanden lang bij ons de paarden

kwam inrijden. Vier merries en vier hengsten. Twee maanden lang hebben we ontzettend

veel lol gehad, heb ik met verbazing en verwondering staan kijken naar dit natuurtalent,

hebben we samen gereden en heb ik letterlijk nog een keer stof gehapt. Het waren

fantastische maanden en de eerste twee ingereden paarden zijn afgelopen woensdag

met Ad vertrokken naar Duitsland en Nederland waar ze verder worden getraind om in de

sport uit te komen. Veelbelovend en knap uit de verf gekomen door het werk van Marike

(en Ad).

Marike op pad met de hengst Gammur fra Gerdum door Oarba de Mures. 

 

Gezonde veulentjes is altijd een hele grote zegen. Ook in 2014 kwamen er weer vier ter wereld.

Zonder ongelukken allemaal in het veld geboren, alle moeders maken het wel. Prachtig. 

 

We vonden dit jaar wel meer in het veld dan veulentjes. Ook dit kleine witte beertje

troffen we aan in de paardenwei.

Ik denk dat iemand haar niet meer wilde, al konden Marike en ik ons dat niet voorstellen.

Dus namen we haar op in het gezin, gaven haar een warm doosje om in te slapen,

noemden haar Toosje omdat het zo goed rijmde en vriendin Lianne Koster

uit Groningen zocht en vond een goed adres voor haar in Haren.

Toos woont nu op stand bij Berte Roeloffs en ze hebben het samen enorm naar

hun zin. En wij zijn heel blij dat de kleine ijsbeer toch een mooi plekkie heeft gekregen

op deze wereldbol. 

 

Er ging niet alleen verkeer naar Nederland, er kwam ook heel veel verkeer vanuit het

westen onze kant op. Toeristen uit België en Nederland, groepen die een dag lang

het originele Roemeense leven komen proeven.

Een groeiend concept, wat ook voor 2015 al voor allerlei mooie nieuwe plannen heeft

gezorgd. De enthousiaste verhalen van de deelnemers doen eigenlijk hun werk vanzelf;

betere promotie kun je zelf niet maken.

In 2015 zijn we zelfs opgenomen in de lezersreizen van het Dagblad van het Noorden

en ook Hartje Roemeniëreizen doet ons weer aan. Samen met mijn Roemeense

vriendinnen serveer ik aan het eind van een dag lang avonturieren rond Oarba een

heerlijke Roemeense maaltijd in ons kleine dorpshuis en dat blijkt een groot succes.

Wordt vervolgd in 2015!

 

 

Last but not least was er in 2014 natuurlijk zondag 23 februari waarop ik dan mijn Sarah

zag.....aan de weg bij Huis ter Heide in Nederland alwaar vriendinnen Marike Braakman,

Lianne Koster en Henske Teunissen echt al dagen de slappe lach hadden bij de

voorbereidingen en zoals je ziet: terecht. Het was een ongelooflijk mooie dag, met een

huis volgepropt met vrienden, een dikke taart en een enorme pan zelfgemaakte snert

van vriend Krokus op de koop toe.

Met een fantastische glossy over mijn leven, met daarin zelfs een CD met een lied

voor mij gemaakt door nicht en zangeres Janneke Smit! En als superkado mijn enorme

zwaard, gemaakt door kunstenaar Edwin Leegstra, dat nu hier in de tuin staat.

Ik raak niet uitgeteld met mijn zegeningen en kom vingers tekort.

 

We zochten en vonden een nieuw tehuis voor de imposante Roemeense

herdershond Samson van de overburen, die aan een meter ketting zat in de drek

achter het varkenshok zonder fatsoenlijk eten.

Een hele operatie vlak voor Kerst die de dag voor Oudjaar zijn beslag kreeg: 

Samson verhuisde met instemming van zijn bazen naar vriendin Esther van der

Graaf in Sanmargita hier 8 km verderop. Samson bewaakt nu de kinderboerderij

van stichting Timulazu en is er helemaal op zijn plek.

 

Dat geldt sinds eergisteren ook voor Skip. De manke herdershond met de

mooie kop en het gouden hart werd door Ad van de weg geplukt waar hij

vermagerd op weg was naar net niets.

Ze kwamen elkaar twee keer tegen en de tweede keer kon Ad het niet over

zijn hart verkrijgen om hem aan zijn lot over te laten.

 

En dus kwam Skip (vanwege zijn rare loopje naar Skippy de kangeroe vernoemd) bij ons

op stal in de kennel waar hij goed te eten kreeg, werd ontwormd, gechipt en op

Facebook gepost.

Dat leverde hem een nieuw tehuis op in de buurt van Enschede, waar hij sinds

eergisteren woont bij hovenier Henk Susebeek. 

 

Met al onze mooie belevenissen, de uittocht van twee van onze mooiste IJslandse

paarden, Gumi en Veverita, het vertrek van de honden Skip en Samson noem ik

het jaar 2014 afgesloten.

Waren er geen wanklanken? Jawel, maar in verhouding tot eerdere jaren werkelijk

verontrustend weinig...met dien verstande dat de dood van onze eigen herdershond

Maico net voor kerst een behoorlijke domper op de decembervreugde gaf.

You win some, you lose some.

2014 was een winning year. Ik zeg: kom maar op met de volgende!