Home Column Kom maar op met die bui!
Kom maar op met die bui!
zondag 16 augustus 2015 16:49

Ad belt vanuit Nederland: het is er 17 graden. Ik kijk op de meter voor de buitentemperatuur: 36,5 graden. Dat is wel even heel andere koek. We zijn in Roemenië bezig met onze derde hittegolf op rij. Voor onze veulens is het een warm welkom in de wereld, waar ze zich gelukkig dapper doorheen slaan. Op de foto de veulens Ursul (links) en Istvan. Steeds vaker samen op pad, zonder moeder. Kwajongens zijn het al, zo jong als ze zijn.

Deze kuddemoeder is sinds twee weken verantwoordelijk voor hun geluk. En het geluk van hun moeders. En de rest van de paarden natuurlijk. Ad is twee weken geleden samen met onze vriendin Marike Braakman naar Nederland gereden, samen met drie paarden die in Nederland worden verkocht. Zadelmak, ingereden, van de lagere school nu door naar de middelbare en dan door naar de top- uiteraard.

 

Het geweldige nieuws van de afgelopen week hier betrof ook onze paarden: eén van de drie paarden die naar Nederland zijn gebracht, is al verkocht. Liefde op het eerste gezicht was het. En onze merrie Veverita, die eind vorig jaar al naar Nederland was gegaan, werd op een proefwedstrijd voor IJslanders gewoon eerste! Kijk, daar worden we nu blij van. Kijk voor meer info ook eens op de Facebookpagina Stal de Litla Landi, die ik net heb aangemaakt. Mooie foto's ook, filmpjes, en wat niet al meer. Paarden, vooral, uiteraard.

Even terug naar Oarba. Waar we een kort, maar hevig en wel heel gezellig zomerseizoen hebben gehad. Op een gegeven moment was de campsite zelfs vol!

Op bovenstaande foto de campers van een gezelschap Grunnegers en aanverwanten, die graag muziek maken en dat ook bij ons op het terrein graag deden. En zo hadden we ineens zomaar een tuinkamerconcert op een mooie donderdagavond eind juli, waarvoor ook anderen 'genuigd' waren. Supergezellig, tot in de kleine uurtjes.

Een speciale vermelding verdient ook dit aardige Duitse gezin, dat tot twee keer toe op doorreis bij ons bleef kamperen. De meisjes zijn gek op dieren. De paarden en de honden zijn tot in den treure verwend. Met name Kobus was compleet afgedraaid omdat ze de hele dag met hem wilden wandelen. Ons onuitputtelijk monstertje bleek toch ook wel eens een keertje 'op' te zijn. Volgend jaar wordt dochter Nora bij ons gedropt, zo zijn we al gewaarschuwd. Kobus is ook gewaarschuwd. Maar tegen die tijd is hij weer helemaal fris en er klaar voor. Wij ook!

En nu? Overmorgen werken als toeristisch gids. Een paar dagen het land in. Met de kookclub voorbereidingen treffen voor de tweede Dagblad van het Noorden-lezersreis die ons op 5 september aandoet. (Er zijn nog enkele plaatsen vrij op deze schitterende rondreis door Roemenië!)

En werken aan een nieuwe voorstelling: warme winterverhalen voor een koude dag, die plaats gaat vinden op 20 december in De Klinker in Winschoten. Details volgen nog!

Maar nu eerst bovenal wachten op de verkoeling. De regen die ons is beloofd. Het land zucht onder de aanhoudende hitte. Ik ook. Regen is onderweg, zegt de buurman. Vannacht nog komt het. Ik ben er blij mee. En ik denk alle boeren en families om ons heen ook. De mais is aan het verdrogen, de pruimen verschrompelen aan de boom en de tomaten vallen te vroeg van hun stokje. Ik ga de parasol en de stoelen van de ligstoelen binnen leggen na bijna twee maanden uitsluitend hitte. Ik zet mijn rubberlaarzen klaar. Kom maar op met die plensbui!